Een dag met een gouden randje

Afgelopen zaterdag vierden wij de opening van ons kantoor in het Medisch Centrum Kalverstraat in Middelburg. Na twee jaar gewerkt te hebben aan drie keukentafels in drie verschillende huizen werd het tijd voor een eigen werkplek. Vrouwen van Rouw uitvaartverzorging, ons kindje groeit, neemt letterlijk ruimte in en het is fijn te ervaren dat ons een plek gegund wordt in de Zeeuwse uitvaartbranche. Familie, vrienden en samenwerkingspartners waren erbij om de door Willemien Treurniet verrichte openingshandeling mee te beleven, onze nieuwe werkplek te zien en een feestje te vieren. Maar ook waren er de mensen voor wie we de afgelopen twee jaar uitvaarten verzorgden. Tijdens de speech van wethouder Willemien Treurniet zag ik hem staan, de man voor wie ik de uitvaart van zijn vrouw mocht verzorgen toen we nog maar net begonnen waren. Ik moest even nadenken, kon zijn gezicht niet meteen plaatsen en toen hij later op de middag naar me toekwam om ons te feliciteren en zijn naam noemde kwamen de dunne draadjes van herinnering terug in mijn bewustzijn. Pas ’s avonds toen het feestrumoer voorbij was vlochten die draadjes zich tot een geheel en was ik heel even terug bij het intieme afscheid van zijn prachtige vrouw, ik dacht aan de mooie muziek en de ontspannen sfeer waarin alles verliep.

Er waren er meer die middag, mensen voor wie we werkten, mensen met wie we ons verbonden om hen nabij te zijn. Dat raakt ons. Dat degenen voor wie we met hart en ziel klaarstonden op het moment dat voor hen de wereld even stilstond erbij willen zijn om met ons te vieren dat onze wereld niet stilstaat.

Een uitvaartonderneming is een bedrijf. Laatst vroeg een journalist mij  naar de kern daarvan. Voor ons is het bedrijf niets anders dan de gekozen vorm in deze tijd en samenleving om onze diensten aan te kunnen bieden. Het aanbieden van die diensten, het bijstaan van de nabestaanden en het zorgen voor degene die hen zo dierbaar is, dat voelen wij als onze zielsopdracht. Dat er zoveel mensen waren zaterdag voor wie wij vanuit die intentie mochten werken ontroert en bevestigt ons in onze overtuiging dat een uitvaart verzorgen deskundigheid, professionaliteit én betrokkenheid vraagt. Die betrokkenheid dan terugkrijgen op zo’n onverwacht moment als onze opening maakt zaterdag een dag met een gouden randje.

Nog meer blogs

september 2025

Een zeeman

Een zeeman was het. Met zijn eigen jacht bevoer hij de zeven zeeën en alles aan hem ademde levenslust, kracht en vrijheid. Vanaf het moment dat de arts hem vertelde dat hij ziek was leefde hij met de dood. Zijn dood. Hij gaf zich niet over. In tegendeel. Strijdvaardig ging hij het gevecht aan waarvan … Lees verder "Een zeeman"

Lees dit blog →
augustus 2025

Euthanasie

Ik noem hem Wijnand, dat betekend zoveel als dapper in de strijd. Dat is zoals ik hem ervaren heb, de man van mijn eigen leeftijd die zijn levenseinde zelf plande. De eerste keer dat wij elkaar ontmoeten was er nog geen euthanasiedatum bekend. Het traject liep nog, was eindelijk in de laatste fase. Er waren … Lees verder "Euthanasie"

Lees dit blog →
juli 2025

Een teken na de dood

“Jij bent nogal spiritueel toch?” vraagt hij aan me, terwijl hij een glas water voor me neerzet. Ik kijk hem aan en terwijl ik zoek naar een antwoord dat recht doet aan hoe ik mijn eigen gevoeligheid ervaar en wat er over het algemeen voor spiritueel doorgaat, vervolgt hij zijn betoog al. “Het zit namelijk … Lees verder "Een teken na de dood"

Lees dit blog →